VC Herentals wint in Wildert (2-4) en plaatst zich voor de volgende ronde

Een eindronde lijkt wel een loterij. Onbekende tegenstrever die, op voorhand,  niet in te schatten zijn. B-ploegen die wat A-spelers kunnen en mogen recupereren. Het kan allemaal. 

VC moest met KSV Wildert naar het hoge noorden van de provincie. Aan de rust zag het er benard uit voor roodwit maar na de pauze zette de rode garde de scheve situatie recht.

"Wildert tekende voor veel maturiteit, bij de bezoekers nog steeds geen Vanlommel", zegt Jan Deckers, communicatie VC Herentals.   

"Ook Senne Lambrechts geraakte niet speelklaar. Maar Groven zat terug op de bank. Trainer Raaijmakers had duidelijk zijn huiswerk gemaakt en wist waar de pijnpunten van Wildert lagen. VC zette onmiddellijk hoog druk. In de 1^e minuut reeds kneep Boeckx naar binnen en borstelde de bal naar de winkelhaak, maar Wildert-doelman Bogaerts kon nog net met de vingertoppen in hoekschop tippen. 

Enkele minuten later was een schot van Ziedins te zwak. In de 6^e minuut nog maar, zette Wildert een aanval op maar die stierf in de handen van Vandijck. VC had het beste van het spel en bleef druk zetten op de Wildert-achterhoede. Op het kwartier vertrok een lange bal van de thuisploeg, waar aan de 2^e paal een rode verdediger de bal buiten liet lopen maar een thuisaanvaller bleef achter een rood been hangen. Tot ieders verbazing floot de ref penalty. Stijn Kustermans zette die feilloos om: 1 – 0.

Daarna kregen we weer hetzelfde spelbeeld. VC geraakte aan kansen maar scoren was er (voorlopig) niet bij. In de 22^e minuut kon de thuisverdediging nog maar net wegwerken wanneer een bal voor de neus van Bogaerts op de grond viel. Ook op een vrije trap, wat later, kon Ziedins niet afwerken. Mattis Boeckx kende weer geen succes bij een poging. Kansen en halve kansen bij de vleet, maar geen doelpunten. Het werd nog erger voor roodwit want op het half uur vond Ruben Kustermans, broer van, geen aanspeelpunt en trapte van, zo’n 25 meter naar doel. De bal verdween hard in de kruising. Mooi doelpunt en 2-0. 

VC een beetje van slag en moest nu op zoek naar de aansluitingstreffer om  nog iets van de wedstrijd te maken maar dat moest dan wel zonder een derde treffer te incasseren. Roodwit bleef de wet dicteren maar moest toch met een dubbele achterstand de pauze in: 2-0.

VC kwam uit de kleedkamers met nog meer aanvallende impulsen. Weer beukte de ene na de andere aanval op het Wildert-doel. Dit kon toch niet blijven duren. Even voor het uur was het zover. Een bal van Sas bereikte Ziedins en Ilyano markeerde het doelpunt dat VC zo nodig had. 2-1 

Alles wat rood en wit was ging nu in meer geloven. Amper 3 minuten later was alles te herdoen. Een sterke Boeckx werd in het straatje gestuurd en verschalkte Bogaerts voor de tweede maal. 2-2 

VC was nu helemaal los geslagen. Amper 5 minuten later was het weer alarmfase rood in het Wilderts strafschopgebied. Bogaerts bracht redding. Het was maar uitstel want weer 5 minuten later bereikte een verre voorzet Boeckx, die speelde Dams mooi aan en Ignace schoot buiten het bereik van Bogaerts VC op voorsprong. 2 – 3 

Wat dan volgde was een nagelbijter. Wildert moest naar voor maar botste op een secure rode verdediging. 5 minuten voor affluiten kreeg Ziedins de bal net niet voorbij Bogaerts. Aan de overzijde kreeg Maas nog een kopkans maar die eindigde naast het VC doel. In de 87^e minuut mocht Groven zijn kans gaan maar besloot over. Het was nu bang wachten op het laatste fluitsignaal, dat een eeuwigheid op zich liet wachten. Nog 1 keer vertrok een lange bal richting Wildert-doel. Ziedins was er sneller bij dan Bogaerts en met een magistrale lob bezegelde Ilyano de wedstrijd : 2-4.

Begrijpelijke euforie na de wedstrijd, die nog even werd verdergezet in de eigen kantine. Maar roodwit staat nog voor 2 opdrachten. 

De eerste is al op donderdag Hemelvaartsdag 14/05 tegen Los Incas, een ploeg van vooral Peruvianen, een voor VC nobele onbekende, gevestigd aan de Moerelei in Wilrijk, tussen de Ikea van Wilrijk en het kerkhof Schoonselhof. Aftrap om 15:00 u.